Filippijnen, helemaal het einde!

Ook al sta ik over minder dan 48 uur op Schiphol, om de blog toch maar even compleet te maken een verhaaltje over de Filippijnen (hoewel het reallife verhaal natuurlijk stukken beter is, dus mocht je dat willen horen dan kun je woensdag aanbellen bij J. Catsstraat 21 Nuenen)

Ik ben bang dat het volgende stuk een soort aanprijzing zal gaan worden om met zn allen volgende zomer naar de Filippijnen af te reizen. Het vreemde is dat je hier bijna geen toerist ziet! Ik denk dat veel mensen denken dat het regenseizoen hier zorgt voor veel typhoons etc, of dat de politieke onrust in het zuiden van de Filippijnen de rest van het land ook onberekenbaar maakt. Niets van dit is waar, maar niet doorvertellen haha! Het was voor mij even wennen dat locals hier oprecht geinteresseerd zijn in je, en niet in je geld. Wat een verademing na al die maanden het gevoel te hebben dat je word afgezet waar je bij staat en mensen constant denken dat je hun prullen wil kopen als ze het maar vaak genoeg vragen. Iedereen spreekt verbluffend goed Engels en dankzij de Amerikaanse invloed kun je gemakkelijk aan de eeuwige rijstmaaltijden ontsnappen. Het gros van de bevolking is doorgewinterd katholiek, dat kan wel even wennen zijn als je bijvoorbeeld een jeepney driver een kruisgebedje ziet slaan voordat ie de motor start. De eerste keer dacht ik even dat dit mijn laatste ritje in Azië werd. Maar goed dat ik niet in een bus zonder remmen ben gestapt in de buurt van Manila..

Pluspunt nummer 1 van de Filippijnen blijft echter wel de prachtige natuur. In de eerste week ben ik op een eiland vol jungle verbleven waar om een of andere reden heuvels tussendoor zijn gegroeid die in het droge seizoen een chocoladekleurtje krijgen. Verder leven er hele schattige kleine aapjes op dit eiland, tarsiers (google). Ik heb een hele hoop dolfijnen gespot en veel verschillende prachtige, uitgestorven bountystrandjes gevonden. Natuurlijk heb ik ook weer volop gedoken in de Filippijnen, vanochtend nog veel te vroeg mn bed uit gerold om thresher sharks en 5 meter brede manta rays te spotten. Wat vet om haaien van zo dichtbij te kunnen zien, ik heb filmpjes dus dat volgt allemaal later. 

En toen zat het er bijna op, 6 maanden Azië.. Ik heb een enorm dubbel gevoel, al een week of 2 denk ik constant, shit dit is de laatste keer dit of dat. Tegelijkertijd kan ik niet wachten om iedereen weer te zien en heb ik ook wel echt het idee dat ik klaar ben in Azië. Ik moet nog zeker een keer terug naar de Filippijnen en in Indonesië zijn er ook nog veel meer eilanden die ik moet gaan zien. Ik weet nu alleen dat het heel vreemd gaat worden om weer terug in het echte leven te stappen, op zoek naar een baan bah. Ik heb ontzettende behoefte aan stomme dingen zoals rode wijn en bruine boterhammen, een oerhollandse stamppot in het midden van de zomer klinkt mij ook niet eens zo verkeerd in de oren haha, maar ik weet ook nu al dat ik de rijst ga missen. Morgen om half 1 plaatselijke tijd vertrekt mn vlucht en zullen er zeker een paar traantjes gaan vloeien, maar ik zal er ook nog wel een paar bewaren voor Schiphol hoor!

Kus Carlijn

Sabah (Borneo)

Aangezien de regen hier met bakken uit de hemel valt, heb ik wel even tijd om jullie van een korte update te voorzien. Maar anderhalve week heb ik in Sabah, het Maleisische gedeelte van Borneo, doorgebracht, maar wel hele vette dingen gezien en gedaan!

Een van de redenen voor mij om nog naar dit gedeelte van Maleisië af te reizen, waren de eilanden aan de oostkust, die bekend staan als één van de top-3 duikoorden ter wereld! Eerst zien, dan geloven.. Tijdens de eerste duik ben ik zo ongeveer 10 schildpadden tegen gekomen, wat een magische beesten! Ik wilde ook al heel lang een keer nachtduiken, maar in Indonesië kwam het er steeds niet van. Ik kan moeilijk in woorden omschrijven hoe je totaal geen besef meer hebt van waar je bent, maar dat doet er ook niet toe, je zit in een andere wereld en het lijkt net een droom! Op 2 meter afstand werd ik ingehaald door een joekel van een schildpad (het was geen wedstrijd), maar dat was wel even schrikken. Ik kan hier nog uren over doorpraten..

Goed, vervolgens ben ik een aantal dagen de jungle in gegaan, of wat daar nog van over is aangezien de palmolie-industrie in Maleisië steeds meer terrein wint. Alles wat in het wild leeft, krijgt daardoor steeds minder ruimte. Je begrijpt dat dit een ernstige bedreiging vormt voor diersoorten die nergens anders op de wereld meer leven dan in Borneo: de orang utan en proboscis monkey. Die laatste moet je voor de grap nu even googlen om te zien hoe afzichtelijk lelijk ze zijn! Ik heb beide aapsoorten van eng dichtbij gezien, ook krokodillen, makaken en veel vogelsoorten waar ik nog nooit van had gehoord. We hebben naar ons eigen eten in de jungle gezocht, kortom weer veel geleerd.

Morgen vlieg ik naar de Filippijnen, final destination! Tot heel snel,

Kus Carlijn

Indonesië

En toen was Lout alweer naar huis.. Het voelt als de dag van gisteren dat we met zn 2en op het vliegveld in Jakarta stonden te springen dat we elkaar gevonden hadden haha. Heerlijk om na 4 maanden weer eens lekkere Brabantse onzin te horen, en geloof maar dat die mond niet gestopt is met praten.

Loutje kreeg echter wel meteen de vuurdoop: Jakarta is een stinkstad, een grote chaos. Constant proberen mensen foto's van je te maken en roepen ze je achterna met 'mister, mister'. Kortom, niet bepaald een paradijsje. We wisten niet hoe vlug we de trein naar Yogjakarta moesten pakken. Daar aangekomen meteen een inhaalslag gemaakt op Javaanse cultuur snuiven door de oudste boeddhistische en de oudste hindoeistische tempel te gaan bezichtigen. Ook hebben we wat Nederlandse 'cultuur' meegepakt, want jezus wat zaten er een bende Hollanders klaar voor de overwinning op Brazilie! Met een Nederlands stel zijn we vervolgens afgereisd naar Gunung Bromo, een van de weinige vulkanen in Indonesie die nog actief is. Waarom we echter bedacht hadden hem bij zonsopgang te gaan bekijken, is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Maar goed, afgevinkt op ons lijstje en door naar Bali!

Het leuke aan Indonesie is de diversiteit onder de eilanden. Balinese cultuur is zo een verhaal op zich. Iedere ochtend overal kleine offertjes en zelfs de architectuur is compleet anders dan op Java. Het stadje waar we terecht waren gekomen, Ubud, is denk ik wel een van de meest cultuurrijke plekjes op Bali. Als echte Nederlanders hebben we een fietstocht door de kleine dorpjes en grote rijstvelden rondom Ubud gedaan, nog echt authentiek.

Na al die cultuur wil je ook wel eens gewoon strand. Dus op naar Lombok! Nu vind ik het jammer dat ik dit gedeelte van het reisverhaal niet met foto's kan illustreren (want mijn camera heeft het begeven) maar we hebben echt verlaten, witte stranden gevonden. Verdwaald raken op een scootertje in de middle of nowhere is dan eigenlijk niet eens zo'n straf. Zo mooi als de cultuur van Bali is de natuur van Lombok. En dan zonder al het massatoerisme. Top!

Het laatste weekje was bedoeld om te partyen en te chillen op Gili Trawangan en Nusa Lembongan. En toen werd ik ziek. Van Gili hadden we ook wel iets anders verwacht dan alleen maar happy mushroomshakes en extra Josh vodka shots. Niet dat ik daarvan ziek ben geworden, was het maar zo'n feest. Nusa Lembongan was wel een stuk relaxter, hoewel Lout enorm zeeziek werd op de weg er naartoe. Aan Australische surfdudes geen gebrek en wederom erg mooie strandjes en onontdekte plekjes. 

Heel vreemd om dan weer doei te zeggen op het vliegveld. Hopelijk wordt mijn laatste maandje net zo leuk als de voorgaande.. Ik zit nu in Maleisisch Borneo en duik morgen weer het diepe in! En er wachten nog wat Filippijnse strandjes op me, dat wil je toch niet verruilen voor de Nederlandse ''hittegolf''?!

Kus Carlijn

Maleisië & Singapore

Hier even vlug een update van mij over de afgelopen 3 weken in Maleisië! Ik moet zeggen dat het na Thailand, Vietnam, Laos, Cambodja en China, die toch allemaal voornamelijk boeddhistisch zijn, het wel vernieuwend is om in een islamitisch land aan te komen. De Maleisische cultuur is een mengelmoesje van Chinees, Indisch, Indonesisch en Maleisisch, lekker multicultureel en dat werkt hier beter dan bij ons in Nederland. Het eten is hier ook beter dan in NL haha. Hoewel ik de bruine boterhammetjes nu toch wel een beetje begin te missen..

Op de Perhentian eilanden aan de oostkust heb ik een start gemaakt met mijn advanced PADI course, oftewel nog meer duiken! Toppunt tot nu toe was een oud schipswrak waar we naartoe gedoken zijn, van binnen helemaal bewoond door vissen en koraal, grote baracuda's en bamboehaaien gezien, maar ik wacht nog altijd op de eerste schildpad. Misschien hier in Indonesië.. Naast deze prachtige onderwaterwereld waren deze eilanden ook boven zeeniveau een paradijsje op aarde!

Daarna ben ik weer meer de natuur in getrokken. Allereerst in het oudste regenwoud ter wereld, Taman Negara (wat je niet echt ziet aan die bomen, maar toch..) en vervolgens door immense theeplantages in de Cameron Highlands waar ik het 's avonds zowaar koud had. Over Kuala Lumpur en Singapore wil ik alleen zeggen dat ze buitengewoon westers zijn en dat doet af aan de rijke Maleisische cultuur. Singaporese prijzen zijn hoger dan Amsterdamse, dus ik ben blij dat ik daar maar 2 nachtjes heb gezeten. Ik heb wel Sex and the City 2 gezien in de bios in KL, zo heb ieder nadeel zijn voordeel!

Nu zit ik in Jakarta, te wachten tot mevr. Coolen haar entree maakt in Indonesië. Ze had eigenlijk tegelijk met mij aan moeten komen, zodat we vanavond samen Nederland konden gaan kijken, maar haar vliegtuig heeft een dag vertraging.. Nu zit ze echter wel met haar billen in de businessclass en komt ze gelukkig morgenochtend aan. EINDELIJK!!

Voor degenen die het nog niet mee hebben gekregen: Ik heb mn ticket naar huis om kunnen boeken, zodat ik vanaf de Filippijnen terugvlieg, eind augustus! Maar daarna kom ik echt terug naar huis!

Kus Carlijn

Thaise eilanden...

...zijn mega mooi!! Mijn trip er naar toe vanuit Vietnam bracht even problemen met zich mee vanwege de horror in Bangkok, maar uiteindelijk heb ik daar niets van meegekregen tijdens mijn verblijf in Thailand.

Het begon allemaal op Koh Tao. Daar heb ik mn duikbrevet gehaald en het was zo'n heerlijk gevoel onder water, dat ga ik zeker nog vaker doen deze trip! Met een paar Deense meiden die ik daar had ontmoet vervolgens naar Koh Phangan afgereisd voor de full moon party. Fantastisch, geweldig en schitterend! Tot zonsopgang alleen maar feestende mensen op een strand met buckets alcohol en alle Westerse hitjes, dat moet je toch meegemaakt hebben, ook al was er weinig authentiek Thais aan. Aangezien Koh Tao me zo goed bevallen was, ben ik daar nog een aantal dagen naartoe terug gegaan, nog meer gefeest en een hele fijne ooginfectie opgelopen. Pink eyes in de Thaise volksmond, maar ik zou het eerder omgedoopt hebben tot doorgesnoven zombie eyes. Nu staren Aziatische mensen me soms al vreemd aan omdat ze zelf geen groene ogen hebben, maar groen met rood is helemaal een "eyecatcher"!

Ik twijfelde of ik naar Koh Phi Phi zou gaan op mn weg richting Maleisie, aangezien dat zo onwijs toeristisch is dat het misschien aan mijn doel voorbij zou gaan. Maar het is inmiddels low season in Thailand en dat betekent regen, dus minder kans op hordes toeristen. En ik ben blij dat ik ben gegaan want jezus, wat is dat eiland mooi! In Krabi vervolgens nog snel een Thaise kookcursus meegepakt: ik moest en zou weten hoe je massaman curry maakt. Je mist iets als je dat nog nooit hebt geproefd! Geen zorgen, je kunt je bij mij aanmelden voor een Thais diner als ik terug ben haha.

De datum waarop ik terug kom naar NL is echter iets minder zeker dan voorheen. Ik heb te horen gekregen dat ik ben uitgeloot voor de master, dus geen noodzakelijke reden meer om eind juli terug te zijn. Mijn budget brengt me misschien nog wel naar de Filippijnen of Japan, maar dat is allemaal nog in de ontwikkelingsfase. Net als mn plannen voor volgend jaar... Allemaal nog ver weg gelukkig, ik zit nu inmiddels in Maleisie en daar ga ik mooi even van genieten!!

Kus Carlijn

Goodmorning Vietnam!

Ik moet even diep graven om jullie een goed beeld van mijn trip door Vietnam te geven, waar ik de afgelopen maand ongeveer heb doorgebracht. Er zijn zoveel hoogtepunten geweest dat ik nu vast waarschuw voor de lengte van dit verhaal, maar samenvatten is soms te moeilijk!

Het communisme in Vietnam is misschien nog wel meer aanwezig dan in China. Zowel in Saigon als Hanoi barsten de musea en bezienswaardigheden van de communistische propaganda. Je kunt echt een goede hekel krijgen aan de Amerikanen als je te lang in een warmuseum doorbrengt en alle gevolgen van de napalm etc onder ogen krijgt. Maar wanneer de Vietnamezen dan ook nog beweren dat zij wel onwijs lief zijn geweest voor Amerikaanse gevangenen en niets fout hebben gedaan in de oorlog, begin je toch enigzins te twijfelen aan het waarheidsgehalte. Misschien is het om deze historische reden dat Vietnamezen niet erg gesteld zijn op Westerse toeristen. Ik zeg niet dat het een onaardig volk is, maar ze zullen alles doen om het maximale bedrag uit je te trekken.

Het land zelf heeft zoveel verschillende gezichten! Je kunt je vergapen aan de werkelijk prachtige kust van Vietnam, wat een goede plek is voor veel Vietnamezen om zich terug te trekken uit de drukte en chaos van de grote steden. In Mui Ne, helemaal in het zuiden, zijn een paar prachtige zandduinen te vinden, niet te vergelijken met de duinen in NL. Nha Trang staat gelijk aan bounty eilanden voor de kust waar je urenlang kunt snorkelen en Halong Bay, in het noorden, wordt zelfs genoemd in het rijtje van wereldwonderen.

Tegelijkertijd zijn er fantastische bergpartijen en rijstvelden waar je doorheen kunt trekken. In de Central Highlands heb ik een motorbike tour over het Ho Chi Minh trail gedaan. In Sapa, vlakbij de grens met China, kun je echt authentieke hill tribes bezoeken die tussen de rijstvelden leven en de meest kleurrijke handgemaakte kleding aan je proberen te slijten. Voor tailormade kleding moet je echter in Hoi An zijn, een groot deel van mijn budget voor Vietnam bevindt zich nu dan ook ergens op een boot op weg naar NL!

Ik was dit verhaal graag begonnen met goed nieuws over mijn Master toelating, maar tot nu toe heb ik nog steeds niets gehoord van de Universiteit van Amsterdam, dus ik blijf nog even lekker een paar dagen in spanning... Ondertussen zit ik op Koh Tao, het nr. 1 duikoord van Thailand en dat is dan ook wat ik de komende paar dagen ga doen: leren duiken! Eind van de week sta ik op de full moon party op Koh Phangan en over 5 weken komt Lout al! Yes!

Kus Carlijn

Cambodja

Cambodja is zo rijk! Aan eeuwenoude cultuur en zijn eigen indrukwekkende geschiedenis, maar het is tegelijkertijd ook zo'n arm land, waar mensen op straat slapen en kinderen je hand vastpakken op straat om geld van je te vragen. Best wel heftig. Het woord 'bestrating' kennen ze hier bijna niet maar 'milieuvervuiling' jammer genoeg maar al te goed.  

Ik begon in Siem Reap, waar de mega luxe hotels je om de oren vliegen vanwege de grootste toeristische attractie van Cambodja: Angkor Wat. Om 5 uur opgestaan om de magische zonsopgang mee te maken in dit gigantische ruine complex. Helaas voor mij regende het een uur later, dus geen enkel goed Kodak moment, maar dat mocht de pret niet drukken! Het hoogtepunt was Ta Phrom, een oude tempel ruine waar enorme bomen doorheen groeien, die voor de meest dramatische taferelen zorgen. Heel onrealistisch!

De hoofdstad Phnom Penh stond voor mij in het teken van de Khmer Rouge. Ik besefte me niet dat ik zo weinig wist van de genocide die in Cambodja plaats heeft gevonden eind jaren '70.. Boeken erover gelezen, films en documentaires gekeken, maar pas op het moment dat je de killing fields betreed, besef je je wat een hel het geweest moet zijn. Erger dan de Holocaust zou ik bijna zeggen. Ik bespaar jullie de details, maar dit heeft echt mijn mond doen openvallen. Ineens krijg je een nieuw soort begrip en respect voor de bevolking: iedereen van 35 jaar en ouder heeft het zelf meegemaakt en anders je ouders wel. Bovendien zijn voormalige Khmer Rouge soldaten je buren..

Misschien dat het hier iets mee te maken had, maar ik had even een mental breakdown haha. Voor het eerst sinds het begin van mijn reis had ik het gevoel ergens niet te willen zijn. Ik voelde me uitgeput en alleen zijn was in een keer niet meer zo ideaal. Het leek me een goed plan om even te gaan relaxen aan de kust. Bamboo Island en Rabbit Island klonken mij als muziek in de oren. De eerste badplaats waar ik terecht kwam, Sihanoukville, bleek echter zijn geld te verdienen aan sextoerisme. Ja, ook dat is Cambodja, helaas. De echt verlaten Bounty stranden heb ik gelukkig wel in Kep kunnen vinden!

Inmiddels ben ik in Ho Chi Minh City aangekomen. Terugkijkend op Cambodja ben ik niet, zoals veel mensen die ik ben tegengekomen, verliefd geworden op dit land. Maar het is een land om nooit meer te vergeten!

Kus Carlijn

Laos

in 1 woord: WAUW!

In een aantal meer woorden: Laos is totaal anders dan Thailand. De mensen moeten een stuk minder van je hebben, als je niet genoeg wil betalen voor iets naar hun mening is dat jouw probleem. Dat betekent rustig rondneuzen op een night market, niemand die aan je loopt te trekken, lekker laidback! Maar het maakt ze ook een stuk arroganter, misschien hebben ze dat wel afgekeken van de Fransen in de koloniale tijd. De Franse invloed is nog goed te merken: behalve dat er veel toeristen uit Frankrijk zijn, kun je jeu de boule ballen kopen op de markt, is er een slechte kopie van de Champs Elysees inclusief Arc de Triomphe te vinden in de hoofdstad Vientiane en kun je overal baguettes en croissants eten.

Wat me totaal heeft overdonderd is de prachtige natuur in Laos. In Luang Prabang, waar mijn boot vanuit Thailand aankwam, zijn prachtige watervallen te bezichtigen die je ook kunt beklimmen en waarvan het water zo turqoise is, ongelofelijk! Enorme grotten in Vang Vieng die je samen met een local helemaal door kunt klauteren. Het zuiden van Laos is echter nog een stapje mooier. Rondom Pakse heb ik een tour over het Bolaven Plateau gedaan, waar koffie en thee wordt verbouwd door mensen die nog echt in stammen leven, en die je zo gastvrij hun dorpje laten zien, waar ze samen met honden/varkens/kippen in een grote familie leven van vrijwel niets. Verder is het plateau bezaaid met immense watervallen, zo overweldigend dat je er stil van wordt.. Nog iets verder naar het zuiden, vlak voor de grens met Cambodja, is de Mekong rivier een stuk breder en kun je 4000 eilanden bezoeken (niet echt 4000 natuurlijk, maar wel veel). Heerlijk relaxed in een hangmat voor je bungalowtje aan de rivier hou je het best een paar dagen vol, ook al is de temperatuur hier bijna niet te doen. In dit natuurgebied heb ik ook de zeldzame Irrawaddy dolfijnen gespot, die een platte neus hebben in plaats van een spitse. Van het Lao nieuwjaar heb ik op dit eiland helaas weinig meegekregen, ik denk dat je daarvoor meer in een grote stad moet zitten. Wel wat kleine watergevechtjes meegemaakt, maar feesten zoals wij doen kennen ze hier toch niet echt.

Hoewel, feesten kun je wel heel goed in Vang Vieng! Een dorpje als geen ander.. Vol met backpackers die overdag allemaal aan het 'tuben' zijn op de Mekong. Je vertrekt 's ochtends met een tube in de richting van de start, maar die band zie de rest van de dag weinig totdat je je ineens bedenkt dat je hem voor 6 uur terug moet brengen. Iedereen staat aan de waterkant te drinken, overal proberen ze je te lokken met gratis shotjes, frietjes, bananen, noem maar op. Het is een soort festival gevoel, in de brandende zon dansen op knalharde muziek. Ter vermaak zijn er hoge schommels gemaakt over de rivier waar je mee door de lucht zwiert, best wel eng maar onwijs lachen! 'S avonds gaat het feest door in de Bucket Bar, waar je gratis emmers kunt halen met voornamelijk whiskey mixjes. De whiskey uit Laos kost namelijk maar 6000 kip per fles, wat zoveel is als 50 cent! Langer dan 3 dagen hou je het niet vol in dit oord haha (hoewel je je dagen ook kunt slijten in een bar waar ze de hele dag Friends uitzenden!)

Gisteren ben ik in Cambodja aangekomen, waar ik ongeveer 2 weken blijf. Voorlopig nog niet terug naar Bangkok, maar ik hoop dat het eind volgende maand daar wel een stuk rustiger is dan nu. Ik zie net op deze site dat ik al op 1/3 van mijn reis zit inmiddels, wat gaat het vlug! Maar ik zie en doe zoveel dat het ook net lijkt of ik al heel lang weg ben. Het reizen gaat echt gemakkelijk en ik heb al zoveel leuke mensen ontmoet! Ik zal snel proberen foto's van Laos op deze site te krijgen, maar computers zijn zo traag en ik heb ontdekt dat ik virussen op mijn camera krijg, dus daar moet ik eerst iets op vinden. Geen extra fotoruimte meer voor me kopen op deze site dus!

Kus Carlijn

Volgende pagina »